تبلیغات
انجمن وکیل الشعرا - غزل شعر آخر از بانو پری (فرزانه) کوتی
تاریخ: سه شنبه 1 اسفند 1396 12:26 ق.ظ

سوره ی والیل گیسویت گواه باور است

تین و والزیتون چشمانت نشانی دیگر است

 

شهر تنهای دلم را در اسارت برده ای

ارتش قلبت برابر با هزاران لشکر است

  

عذر می خواهم جسارت می کنم موی شما

در هیاهوی مسیر باد باشد بهتر است

 

هرچه شبهای جدایی خسته و بی انتهاست

حتم دارم تا در آغوشم بگیری محشر است

 

بی تعارف از سر راهت بخواهی می روم

قول دادم می روم این شعر شعر آخر است


ابزارک های وبلاگ

قالب وبلاگ

  • کل بازدید:
  • بازدید امروز :
  • یازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :